Onze lieve moppies zijn alweer 13 weken oud en aankomende week is dan ook de tijd aangebroken dat ze hun vertrouwde nest gaan verlaten en hun intrek gaan nemen in hun nieuwe liefhebbende huisjes in Deventer, Delfzijl en Wageningen! Pff … wat zullen we de kleine schatten gaan missen! 🙁
Naast dat wij weer een nieuw jaar begonnen zijn, hebben de kittens dit natuurlijk ook meegemaakt. Ze waren bij ons in de buurt in december al geregeld vuurwerk aan het afsteken. Uiteraard was hier afgelopen maandag al veel meer van te merken: behoorlijke knallen en piepende vuurpijlen waren overdag al te horen, ook bij ons voor het huis. Of de kittens er last van hadden? Nou nee hoor … die bleven vrolijk en actief doorspelen en ook al werd er een “bom” afgestoken, ze sliepen ongestoord verder 😉 Ze gaven totaal geen blijk van angst of interesse. Heerlijk! We hebben voor de avond het rolluik/jaloezieen en de gordijnen dicht gedaan. Daarnaast hebben we lampen vol aangedaan en de televisie op de radiozender gezet. Hiermee hebben we het vuurwerkgeluid minder direct laten klinken en de lichtflitsen niet/zo min mogelijk zichtbaar gemaakt voor de kittens. Wij waren om 00.00 bij vrienden, hadden een webcam in huis neergezet om de moppies in de gaten te houden, ware het niet dat deze er mee opgehouden was…grrr! Toen wij om 02.45 weer thuis kwamen, waren de moppies heerlijk vrij en vrolijk, als altijd, aan het spelen met elkaar en de speeltjes. Ook op 1 januari, toen er af en toe nog wel wat vuurwerk te horen was, gaven ze wederom totaal geen blijk van angst! Helemaal super! 🙂
Nou, woensdag 2 januari was het weer zover: de kittens mochten weer mee naar de dierenartsenpraktijk. In het reismandje op de heenweg vonden ze het allen prima! Mijn collega-dierenarts Daphne heeft de moppies allemaal weer helemaal onderzocht en wederom gezond verklaard 🙂 Muffin begon als gewoonlijk heel klagelijk te miauwen omdat hij heel graag uit het reismandje wilde op verkenningstocht 😉 Hij kwam uiteraard als haantje de voorste uit de reismand, de dierenartsentafel verkennen hihi. De enting gaf hij geen reactie op, maar ja…die vervelende chip … die was toch wat minder fijn. Een klein miauwtje kwam er toch wel uit dat dappere snoetje, maar hij was het gelukkig zo weer vergeten 🙂 Toen was Pebbles aan de beurt. Ze vond het toch wel weer wat spannend, maar Daphne was heel lief voor haar. De enting vond ze dit keer niet vervelend, maar toch ook die chip … vond ze akelig en begon wel even te protesteren ons lieve karakterdametje. Ook zij was het zo weer kwijt. Liesje was als laatste aan de beurt. Uiteraard hebben we het weer even over haar scheve onderkaakje gehad. Er zit geen belemmerende factor, want haar melkhoektandje staat wat scheef naar buiten. Deze moet toch plaats maken voor de blijvende hoektand. Ook Liesje vond de enting niet erg, maar de chip toch minder. Ik geef de schatten geen ongelijk dat ze even piepten met het geven van de chip; het is toch een behoorlijke naald. Gelukkig was het 2 tellen en waren ze het allemaal ze weer kwijt 🙂 Op de terugweg wilden de moppies er wederom graag uit. Thuisgekomen gingen ze lekker hun gang en speelden weer als vanouds.
De kittens hebben deze keer wel wat last gehad van de enting. Soms hoorde ik wat niesjes en ook de eetlust was met name bij de dametjes weer wat minder. Liesje had wat waterige oogjes. Liesje en Pebbles aten wel, maar niet als vanouds (de gewichten schommelden steeds van onder naar boven de 1800 gram en terug). Nu we het toch over eten hebben: een heel fijn nieuwtje > Muffin heeft afgelopen week de brokjes ontdekt! Niet Royal Canin, die ik eerst alleen standaard voor de kittens had staan, maar de Hill’s kittenbrokjes met tonijnsmaak … jammie. Ik zag hem ineens uit het voerbakje eten (wat overigens al wat een stuk langer in de kamer klaarstond … nu pas ontdekt zeker hihi). Hij heeft dus duidelijk zijn voorkeur. Ik heb er nu de Royal Canin brokjes doorheen gemixt en ik heb Muffin nog niet zien smokkelen 😉 Pebbles, die al het langst zelf kittenbrokjes at, vond deze Hill’s brokjes ook wel lekker en heeft hiernaast ineens een voorkeur ontwikkeld voor mama’s megabrokken hihi. Ze at steeds deze Royal Canin British Shorthair gemixt met de Indoor van Royal Canin, in plaats van haar kittenbrokjes … nog niet geheel de bedoeling natuurlijk. Ik dacht: “mogelijk heeft ze voorkeur voor dat stenen eetbakje, aangezien ze standaard wat moeilijk doet met de aluminium bakjes waar ze vlees is krijgt en die standaard met kitten brokjes klaarstaan.” Ik heb vandaag kittenbrokjes (Royal Canin mix met Hills) in dat stenen eetbakje gedaan en in plaats van graven, ging ze er nu wel uit eten. Wat graven betreft: de kittens hebben er een handje van om rond de eetbakjes te gaan graven (weet niet waar dit vandaag komt; ik vermoedt dat ze dit doen om “hun buit te begraven”?). Wat betreft Liesje: zij doet nog steeds moeilijk met het eten van harde brokjes, terwijl ze het wel gewoon kan. Ik ben nu wat meer aan het aandringen (uitstel met carnibestvlees geven), zodat ze wat honger heeft. Ik zet dan het stenen bakje met brokjes voor haar neus. In eerste instantie gaat ze steeds graven om het bakje. Het is me nu 2 keer gelukt, met aandringen, om haar harde brokjes te laten eten. Ik heb ze de eerste keer losse brokjes op de krabpaal gegeven … dat at ze op. Ze wilde zelf nog geen brokjes uit het voerbakje pakken. Vandaag heb ik in eerste instantie weer brokjes op de krabpaal voor haar neus gelegd, wat ze na aandringen wel ging eten. Vervolgens heb ik wederom het volle eetbakje voor haar neus gezet en haar weer aangemoedigd om hieruit te pakken en ja hoor … uiteindelijk deed ze dit dan ook 🙂 Maar het vergt veel geduld en doorzettingsvermogen. Ook had ik haar nog geen water zien drinken tot afgelopen week. Waarschijnlijk heeft ze dit toch ergens tussendoor gedaan of steeds bij mama gedronken, want uitgedroogd is ze nooit geweest. Ik heb na de brokjes ook het waterbakje bij haar neergezet en ze snapt nu dat dit om te drinken is. Ik zie haar nu geregeld zelf bij de drinkbakjes drinken 🙂 Toch houdt ik met name Liesje haar gewicht goed in de gaten, zodat ze niet ineens te weinig eet en veel afvalt. Dit is niet goed natuurlijk! Onder toezicht kun je dit goed in de peiling houden. De gewichten? Stevige Muffin: 2268 gram (hij gaat duidelijk een grote kater worden ;)), Pebbles: nu gelukkig een lekkere 1895 gram en Liesje: nu gelukkig 1867 gram. Ik ben blij met de gewichten van de dames, na een spannende week van ups en downs.
De moppies hebben de gehele week wel weer wat af gespeeld! Ze kennen dagelijks hun “gekke buien tijden”. Dan zijn ze niet te stoppen en racen ze van de ene naar de andere kant, achter elkaar aan, over de banken van links naast rechts. Ze nemen dan ook van die leuke ravothoudingen aan en testen elkaar ook flink uit. Dit duurt altijd wel even 😉 Stoeien doen de boeffies volop met elkaar, om vervolgens naast elkaar in een diepe slaap te vallen of elkaar te voorzien van een lekkere wasbeurt. Dit wassen kan overigens weer overgaan in een stoeipartij 😉 Muffin en Pebbles hebben wederom nieuwe dingen ontdekt. Naast de eetkamertafel, is het nu het kleine aanrechtje naast de jumbo-kattenbak. Muffin heeft uiteraard weer als eerste ontdekt 😉 dat hij van het kleine aanrechtblokje over kan springen op het grote aanrechtblok … ahum … niet geheel de bedoeling. De wasbak hierin is met name interessant! Water?? Niet leuk?? Juist wel! ;-P. Iedere keer als ik hem betrap, zet ik hem weer op de grond en geef hem een alternatief speeltje. Maar ja… je raad het al: boeffie Muffin is volhardend als hij wat nieuws leuks ontdekt heeft. Het komt erop neer dat ik hem geregeld uit de wasbak moet plukken hihi. Natuurlijk duurde het niet lang of zusje Pebbles dacht: “He, wat hij kan, dat kan ik vast ook! ;-)” Met als resultaat dat ik nu steeds 2 kittens uit de wasbak kan plukken :-)) Liesje heb ik alleen nog miauwend naar het grote aanrechtblok zien kijken en er nog niet op betrapt. Ben benieuwd of ze dit voor a.s. woensdag nog voor elkaar krijgt.
Woensdagmiddag mag Liesje verhuizen naar haar nieuwe warme mandje… snik. Voor ons, vooral voor mij, zal dit het meest moeilijke moment zijn. “Jazz” heeft toch een erg speciaal plekje in mijn hart gekregen. Ik had echt het idee van geboorte af aan dat ze bij ons zou blijven, maar goed … daar moet ik me nu overheen zien te zetten. Moeilijk is dit wel! Het is ook net of ze weet dat ze gaat verhuizen, ze komt sinds deze week iedere dag op mijn schoot liggen, de heerlijke knuffelschat! Ze was al een enorme knuffel, maar het lijkt steeds meer te worden. Ze wordt een super lief huisgenootje voor haar nieuwe personeel, dat is zeker! 🙂 Uiteraard ga ik Pebbles en Muffin ook enorm missen! Zij zullen a.s. vrijdagmiddag worden opgehaald door Dapnhe, Paul, Danique en Lars en door Marjolein en haar ouders. Goh, wat zal het daarna weer akelig stil worden in huize Great ID. Nu nog maar even goed genieten van onze grote schatten, want dat zijn het! Kittens om heel trots op te zijn!!! 🙂
