Nu alweer 7 weken oud. Pfoe….een week van ups en downs…zucht. Cody blijft schommelen met zijn temperatuur. Ook Amy is nog steeds af en aan koortsig 🙁 Mijn collega dierenarts Daphne heb ik dinsdagmiddag toch even langs laten komen om te controleren of de longetjes van de ukkies nog wel schoon klonken (ivm toch mogelijk een bacteriele infectie/bronchitis?) Alles klonk helemaal goed…hmmm. Alleen wat rode keeltjes. Ik ben vanaf woensdagavond alle kittens en mama Jamie L-lysine bij gaan geven. Dit zorgt voor de opbouw van de weerstand en ik hoop hiermee het virus dan eindelijk uit te schakelen. Gisteravond had Cody helaas 40 graden koorts…wat haat ik die vreselijke niesziekte zeg!! ;( Ik heb hem dus maar weer Tolfedine gespoten. Vanochtend niets meer aan de hand en zeer actief…hopen dat dit nu eindelijk zo mag blijven…zucht. Je wordt er wel een beetje moedeloos van 🙁 Ik blijf ze steeds een beetje voeren, om er maar genoeg eten in te krijgen (misschien wordt hier inmiddels ook wat van geprofiteerd….lekker makkelijk natuurlijk ;)). Aan de andere kant, als je honger hebt dan eet je toch gewoon uit jezelf? Verder zijn de kittens super actief!! Je snapt het niet. Ze zijn nu een paar keer uit de ren geweest om lekker te dollen in de woonkamer en keuken…oh wat een geweldig feest is dit!!! Niet te stoppen die kleine boefjes! Mama Jamie doet lekker mee en wordt er ook een beetje dol van. Ineens komt er weer een dochter of zoon de kamer inracen vanuit de keuken, dan weer van achter haar…overal komen ze vandaan gerend hihi. Het enige wat je hoort, zijn stampende rennende voetjes over de houten vloer 😉 Elkaar uittesten wordt nu nog duidelijker zichtbaar. Ze zijn echt hun mimiek aan het oefenen…: “Hoe kan ik mijn broer, zus en zelfs mama op de beste manier imponeren?” Hoge ruggetjes, aanstaren, oren in de nek, oren naar voren, staartje zwiepen, bokkesprongetjes maken, op elkaar aflopen of juist terugdeinzen? Noem maar op … alles komt langs 🙂 Vervolgens bovenop elkaar springen en kijken wie de sterkste is. Ja, ze zijn druk in de leer 🙂 De woonkamer is fantastisch: er is zoveel om te ontdekken hihi. De grote Cat Castle krabpaal is ontdekt en wordt veelvuldig beklommen. Cody en Dodger zijn al helemaal bovenop geweest. Ook het touw wat eraan hangt is super leuk! “Daar kun je zo lekker in happen, tegen aan slaan en aan hangen”…klimmen is ook leuk om erin te doen, maar dat schommelt wel een beetje 🙂 De holletjes worden geinspecteerd en vanuit hier kun je elkaar natuurlijk lekker laten schrikken. Pootjes uitdelen om het hoekje is ook mooi om te doen. De vensterbanken, zowel aan de voor- als achterkant zijn gevonden. De kleine krabton is ook een feest en werd al snel beklommen. Ook de holletjes erin zijn leuk…om in te spelen maar ook om een lekker tukkie in te doen 😉 Daarnaast liggen er allerlei leuke speeltjes op de grond, de muizenfamilie op veer is er te vinden, het krabboogje staat er en natuurlijk de ritseltunnel….och, de moppies hebben me een lol. Ik moet ze gewoon dwingen om weer in de ren de rust terug te vinden. Want ja, als je nog niet heel best uit jezelf eet, dan sprint je het er natuurlijk wel af door al deze drukte. Dat maakt alles nog wel lastig. Maar goed, ze moeten nu de vrijheid ook krijgen om verder te ontdekken en dingen te ondervinden. Ik hoop dat ze snel zelf weer goed gaan eten. Water drinken wordt gelukkig goed gedaan door de moppies. Daarnaast vinden ze aandacht heel erg leuk! Dan slaan de luid spinnende motortjes aan en geven ze je een begroetend koppie langs je arm 🙂 Zo lief!! Billy blijft onze pieper….die probeert heel veel met zijn stemmetje voor elkaar te krijgen hihi. Daarnaast kunnen Dodger en Ivy er inmiddels ook wat van….”Ik wil uit de ren!! Spelen!” Tja, zodra ze uit de woonkamer terug worden gezet in de ren…dan begint het concert. “Maar we willen nog niet slapen! ;( Laat ons eruit!” Ja…de stop is niet te vinden bij de schatjes. Toch is rust voor die kleine (toch wat zieke) lijfjes heeeel erg belangrijk! De kans is groot dat ik de moppies heel snel uit zichzelf in de woonkamer ga vinden. Ivy en Dodger hebben al aan de rand van de ren gehangen. 1 x gelukt is natuurlijk steeds weer opnieuw proberen! “Het moet en zal me lukken! Het is veeeel te leuk daarbuiten” 🙂 Ondanks dat de ukkies allemaal wel een beetje niesziekte onder de leden hebben, de een meer dan de ander, blijven ze extreem actief.
Julia heeft laten weten dat Amy de naam Fleurtje gaat krijgen. Heel erg leuk! Vanaf nu ga ik haar bij deze naam noemen 🙂
De gewichten van de moppies gaan met ups en downs. De ene dag er weer aangegeten en de volgende dag weer wat gewicht verloren (ook door poepjes en plasjes natuurlijk :)) Want dat kunnen ze allemaal heel erg goed hihi … en … allemaal heel netjes op de kattenbakjes! 🙂
Gewichten op 7 weken leeftijd:
Fleurtje (Amy): 829 gram
Ivy: 887 gram
Angel (Jody): 836 gram
Dodger: 938 gram
Cody: 860 gram
Billy: 915 gram (ja, de uk is inmiddels het een-na-zwaarst hihi)
Zoals vermeld, de niesziekte is nog niet uitgebannen helaas ;( Ik hoop echt heel snel!! Dan kan iedereen weer op bezoek komen en kan de familie Dijkstra na lang wachten hun lieveling Billy komen knuffelen.
